Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Olsztynie

Celem badania MRI jest obrazowanie narządów wewnętrznych.

Odbiór wyniku badania

Wynik można odebrać osobiście bądź przez osobę upoważnioną na piśmie w rejestracji MR bądź poprosić o wysyłkę wyniku na adres domowy.

Zgłaszając się na badanie MR Pacjent powinien przynieść ze sobą:

• aktualne skierowanie na badanie lub kod skierowania
• dowód osobisty
• poprzednie wyniki badań obrazowych (tj. TK, MR) – opis + płyta CD, wyniki badań laboratoryjnych, wypis ze szpitala.
• aktualny poziom kreatyniny i wskaźnika filtracji kłębuszkowej (eGFR) (wynik podanego badania nie powinien przekraczać 30 dni w dniu badania)
• w przypadku gdy pacjent przebył wcześniej zabiegi, operacje które wiążą się z posiadaniem w ciele pacjenta materiałów bądź urządzeń medycznych (tj. śruby, pyłki metaliczne, stenty naczyniowe, klipsy naczyniowe, rozrusznik serca, ortopedyczne materiały, implanty ślimakowe) należy udzielić informacji na piśmie odnośnie posiadanego urządzenia / materiału oraz data zabiegu

Jak przygotować się do badania rezonansu magnetycznego?

Przygotowanie do badania rezonansu magnetycznego na ogół nie wymaga powstrzymywania się od spożywania posiłków, przyjmowania napojów lub leków, choć może to być konieczne w przypadku przeprowadzania badania z kontrastem, o czym jednak informują odpowiednio wcześniej pracownicy placówki medycznej. Wówczas ostatni posiłek należy skończyć przyjmować co najmniej 2 godziny przed badaniem.

Przedmioty, które mogą oddziaływać z polem magnetycznym należy pozostawić w miejscu wyznaczonym przez personel pracowni, np. :

• biżuterię, zegarki, okulary, długopisy, klucze, spinki do włosów, itp. ,
• ubrania z metalowymi elementami – spinkami, suwakami, metalowymi zakończeniami na sznurkach używanych np. w bluzach i spodniach dresowych, itp.
• wyjmowane protezy dentystyczne,
• urządzenia elektroniczne, np. telefony komórkowe, zegarki,
• torebka, portfel.

Do badania zapoleca się założyć luźne bawełniane, wygodne ubrania (pozbawione metalowych elementów), pozwalające na pozostawanie przez dłuższy czas w bezruchu.

Na czym polega badanie MRI

Obrazowanie za pomocą rezonansu magnetycznego wykorzystuje oddziaływanie pola magnetycznego i fal radiowych na organizm człowieka. Badanie służy do wykrywania zmian chorobowych w tkankach ciała, jest bezbolesne i nieinwazyjne, przy braku przeciwwskazań nie powoduje skutków ubocznych dla badanego. W przypadku podawania kontrastu konieczne jest założenie dostępu żylnego (tzw. wenflonu).

Pacjent kładzie się na specjalnym stole przy pomocy osoby wykonującej badanie – elektroradiologa. Podczas badania stół jest automatycznie wsuwany do  tunelu maszyny. W trakcie badania pacjent powinien leżeć całkowicie nieruchomo. Może odczuwać łagodne nagrzewanie się badanego obszaru ciała. Elektroradiolog wykonujący badanie, znajduje się w oddzielnym pomieszczeniu, pozostając w stałym kontakcie audiowizualnym z pacjentem. Za pomocą interkomu wydaje polecenia do wykonania w trakcie trwania badania np. wstrzymania na chwilę oddechu (manewr ten stabilizuje ciało pacjenta, ogranicza jego poruszenia i wpływa na poprawę jakości obrazu badania).

Ograniczenie w możliwości wykonania badania MRI

Przeciwskazaniem do badań jest wszczepiony rozrusznik serca, wszczepione neurostymulatory, mechaniczne zastawki. Pacjenci, którzy maja wszczepione protezy, klipsy chirurgiczne, stenty, ortopedyczne zespolenia kości, proszeni są o przyniesienie dokumentacji  z informacją o wszczepie. Jest to konieczne do ustalenia czy wykonanie badania w ich przypadku jest bezpieczne i możliwe.

Ograniczeniem w wykonaniu badania jest klaustrofobia oraz gabaryty pacjenta.

Dla niektórych pacjentów problematyczny może być hałas wytwarzany przez aparat rezonansu magnetycznego. Pomocne  w takich przypadkach są specjalne słuchawki lub zatyczki do uszu tłumiące dźwięki.

W przypadku badania pacjenta pobudzonego lub cierpiącego na silny zespół bólowy uniemożliwiający leżenie w bezruchu, może zaistnieć konieczność przerwania badania przed jego zakończeniem.

Pacjentki  posiadające wkładkę domaciczną po badaniu MR powinny  zgłosić się do lekarza ginekologa celem sprawdzenia prawidłowego położenia wkładki.

Zdarzenia niepożądane

Przy zachowaniu prawidłowych zasad kwalifikacji do badania MR oraz wykluczeniu obecności przeciwwskazań do jego wykonania, badanie rezonansem magnetycznym jest jednym z najbezpieczniejszych badań diagnostyki obrazowej. Powikłaniami związanymi z wykonywaniem badania rezonansem magnetycznym mogą być:

następstwa pozycji leżącej (np. wymioty, zachłyśnięcie się treścią pokarmową, zaburzenia oddychania np. duszność),

powikłania związane z założonym wenflonem i wynaczynieniem środka kontrastowego poza żyłę: uszkodzenie naczynia krwionośnego, zakrzepica naczyń żylnych, lokalne zmiany zapalne w miejscu wynaczynienia, zespół ciasnoty spowodowany wynaczynieniem dużej ilości środka kontrastowego, pęcherze, owrzodzenie skóry, martwica tkanek miękkich.

powikłania związane z dożylnym podaniem gadolinowego środka kontrastowego są bardzo rzadkie i jeśli wystąpią są zwykle łagodne i krótkotrwałe. Należy jednak pamiętać, że każdy stosowany kontrast jest substancją obcą dla organizmu może spowodować reakcje uboczne. Obserwowane działania uboczne po dożylnym podaniu środka kontrastowego mogą wystąpić natychmiast po podaniu lub później, nawet do kilkunastu godzin po badaniu. Mogą mieć różne nasilenie (lekkie, średniego stopnia i ciężkie, do zatrzymania krążenia i oddychania oraz zgonu włącznie), oraz różny charakter: miejscowy (m.in. odczyny skórne, pieczenie, swędzenie, wysypka, pęcherze, zaczerwienienie) lub charakter ogólnoustrojowy z zakresu wielu układów, (m.in. nudności, wymioty, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, uczucie zmęczenia, zwiększona potliwość, uczucie gorąca, parestezje, reakcje skórne, pokrzywka, świąd, bladość skóry, egzema, ból i uczucie zimna lub gorąca w miejscu podania, bóle i skurcze mięśni), oddechowego (m.in. skurcz i obrzęk krtani i spastyczność oskrzeli, duszność), krążenia (m.in. arytmia, zwyżki lub spadki ciśnienia, nagłe zatrzymanie krążenia i oddychania, zgon), nerwowego (m.in. ból głowy, drgawki, zaburzenia świadomości). U chorych z przewlekłą chorobą nerek środki kontrastowe stosowane w MR mogą wyjątkowo rzadko powodować nerkowe włóknienie układowe, charakteryzujące się postępującym włóknieniem skóry i narządów wewnętrznych: np. wątroby, serca, płuc, przepony i mięśni – ryzyko wystąpienia tego powikłania wzrasta proporcjonalnie do do stopnia istniejącego uszkodzenia nerek, wielkości dawki i częstości podawania środka kontrastującego oraz chorób towarzyszących. Stosowane obecnie w pracowniach MR preparaty ograniczają częstość jak i nasilenie występowania reakcji ubocznych, jednak nie eliminują ich całkowicie. Wywiad alergiczny, oraz wcześniejsze reakcje uboczne na środki cieniujące stosowanie w  MR zwiększają prawdopodobieństwo występowania działań niepożądanych. Bardzo ważnym elementem przygotowania do badania jest oznaczenie poziomu kreatyniny oraz wskaźnika filtracji kłębuszkowej (e-GFR) świadczących o funkcji nerek, a także wywiad i kwalifikacja do badania. Radiolog nadzorujący badanie może nie wyrazić zgody na podanie środka kontrastowego, jeśli Pacjent ma do tego bezwzględne przeciwwskazania. Pacjent każdorazowo musi podpisać świadomą zgodę na podanie środka kontrastowego i wykonanie badania rezonansem magnetycznym. Zawsze o objawach jakiegokolwiek powikłania należy niezwłocznie powiadomić personel medyczny.